
๑ จะกี่รุ่งของพรุ่งนี้
จะกี่ปีที่โหยหา
จะกี่โลกฤากี่ฟ้า
จะร้างรารอยรันทด
๑ สุดแสนจะเสียดาย
สุดใจหายโศกกำสรด
ใจคนชั่วมันคิดคด
ทรยศประวัติศาสตร์
๑ สิ้นแล้วฤาแผ่นดินชาติ
ทิพย์ปราสาทพระวิหาร
สุดเสียดายแก้วพิมาน
บรรพชนกำสรวลไห้
'autj
then one by one .. the leaves began to fall

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น