พักตา

14 พฤษภาคม 2551

ก็แค่ฝัน....ของวันเก่า








๑ ก็สายลมพรมพร่างออกอย่างนั้น


นวลแสงจันทร์สว่างออกอย่างนี้


ทั้งสองเราเฝ้าชิดกันลืมวันปี


อีกราตรีก็เป็นใจอุ่นไอกัน






๑ฟังสิฟังหริ่งหรีดกรีดเสียงกล่อม


เมฆน้อยน้อมทักไผ่ไร้โศกศัลย์


เหล่าดอกไม้ร้องเพลงครื้นเครงกัน


แล้วเรานั่นจะชื่นชิดผิดอันใด

autj