ลา..ตะวัน

พลบค่ำตะวันร่ำสั่งอำลา
ทิวาล้าโรยมัวสลัวแสง
เลือนรางเริ่มพรางตนทุกหนแห่ง
ฟ้าอ่อนแรงแฝงร่างครางอำลา

ลมรำเพยโชยผ่านสะท้านร่าง

น้ำค้างพร่างโลมไล้ไม้ใบหญ้า
บทเพลงแห่งคืนยามหวามอุรา
แล้วน้ำตาก็ร่วงรินมิสิ้นสาย

autj