ก็ของเรา...ในวันนั้น

๑ จะกี่รุ่งของพรุ่งนี้

จะกี่ปีที่โหยหา

จะกี่โลกฤากี่ฟ้า

จะร้างรารอยรันทด

๑ สุดแสนจะเสียดาย

สุดใจหายโศกกำสรด

ใจคนชั่วมันคิดคด

ทรยศประวัติศาสตร์

๑ สิ้นแล้วฤาแผ่นดินชาติ

ทิพย์ปราสาทพระวิหาร

สุดเสียดายแก้วพิมาน

บรรพชนกำสรวลไห้

'autj

ก็แค่ฝัน....ของวันเก่า

๑ ก็สายลมพรมพร่างออกอย่างนั้น

นวลแสงจันทร์สว่างออกอย่างนี้

ทั้งสองเราเฝ้าชิดกันลืมวันปี

อีกราตรีก็เป็นใจอุ่นไอกัน

๑ฟังสิฟังหริ่งหรีดกรีดเสียงกล่อม

เมฆน้อยน้อมทักไผ่ไร้โศกศัลย์

เหล่าดอกไม้ร้องเพลงครื้นเครงกัน

แล้วเรานั่นจะชื่นชิดผิดอันใด

autj

ลา..ตะวัน

พลบค่ำตะวันร่ำสั่งอำลา
ทิวาล้าโรยมัวสลัวแสง
เลือนรางเริ่มพรางตนทุกหนแห่ง
ฟ้าอ่อนแรงแฝงร่างครางอำลา

ลมรำเพยโชยผ่านสะท้านร่าง

น้ำค้างพร่างโลมไล้ไม้ใบหญ้า
บทเพลงแห่งคืนยามหวามอุรา
แล้วน้ำตาก็ร่วงรินมิสิ้นสาย

autj

ก็แค่เหงา

เหงา..สุดเศร้า สุดเหงา เขาจากไป

ห่าง..แค่ไกล แค่ห่าง ร้างราขวัญ

เขา..คิดถึง คิดถึงเขา เรารำพัน

ทุก..คืนวัน วันคืน สะอื้นคอย

กลบทนกกางปีก

autj

แต่ผู้เดียว

ก็ฉันเศร้าออกอย่างนี้...มีใครรู้

ก็ฉันอยู่อย่างเหงาใจ มีใครเห็น

ก็ฉันเบื่อออกอย่างนี้มีใครเป็น

ฉันก็เห็น...แต่ฉันอยู่แต่ผู้เดียว

autj

แด่....ความรัก

Oh, my love, for the first time in my life,

My eyes are wide open.

Oh, my lover, for the first time in my life,

My eyes can see.

I see the wind, oh, I see the trees,

Everything is clear in my heart.

I see the clouds, oh, I see the sky,

Everything is clear in our world.

Oh, my love, for the first time in my life,

My mind is wide open.

Oh, my lover, for the first time in my life,

My mind can feel.

I feel sorrow, oh, I feel dreams,

Everything is clear in my heart.

I feel life, oh, I feel love,

Everything is clear in our world.

..........

.......

รักตรั้งแรกที่ประจักษ์

..........

สลักในฤดีข้า

...........

งามเกินกว่าจะพรรณา

..........

ให้สมค่าที่ได้ยล

.................

.........

สายลมที่พริ้วไหว

.........

แมกไม้ทุกแห่งหน

.......

เมฆน้อยณ เบื้องบน

.....

ทุกแห่งหนสถิตย์ณ เบื้องใจ

...แค่วันก่อน

๑เพียงพบก็พลัดพราก.................ฤจะจากนิรันดร

รุ่มร้อนและร้าวรอน.........................ฤดิอ้อนณ เดียวดาย

กรรมใครจะเท่าเรา.................ฤจะเศร้ามิรู้หาย

ทุกข์นั้นสิกล้ำกราย.........................มิละลายณ ห้วงกาล

วันวารจะผ่านล่วง...................ฤจะห่วงณ สิ่งผ่าน

สุดท้ายก็ร้าวราน..........................และระทมสิเหมือนเคย

autj

......เป็นวันเหงา

๑ เช้าแล้วรุ่งเรื่อฟ้า......... เริ่มร้าง

สายให้หมองหมาง ..................ห่างเจ้า

เย็นเยือนยิ่งเลือนราง ........โศกพร่าง ฤาผ่อน

ย่ำค่ำรักรุ่มเร้า...............ซ่อนเร้นเดียวดาย

'autj

เหงาใจ...ในวันเก่า

๑ ก็เหลือเราอีกสินะสะใจนัก

ยังจะรักสลักจิตคิดถึงไหน

เขาก็เขาแล้วเราล่ะคนละใจ

คิดทำไมคิดแล้วช้ำ ...ขำจริงเรา

'autj